नवी क्षितिजं!

वर्षभर डब्यात भरलेला असतो चकली चिवडा मनात भरता लगेच घेतो येता जाता नवीन कपडा नवीन वस्तूसाठी कधीही लागत नाही लकडा दिवाळीपर्यंत कधी मुलांना सांगत नाही थांब थोडा गोडाधोडासाठी लागत नाही पहावी सणासुदीची वाट इच्छाभोजन पंचपक्वान्नांचे भोजनालये सतराशे साठ रोजच वर्षाव शुभेच्छांचा उदंड मित्र अन् नातीगोती रोजच होती गप्पाटप्पा सामाजिक माध्यमांवरती नको तेल अन् उटणे सुगंधी अभ्यंगस्नानाची काय महती शाम्पू कंडिशनर असे वर्षभर अन् रोजच साबण मोती सारे शहर सजते दिव्यांनी लखलखते रोज राती काय पाडणार उजेड मातीची पणती मिणमिणती राहिला नाही राम आता संपली दिवाळीची मजा राजाला रोजच दिवाळी अन् सगळेच झालेत राजा २३-११-२०१८

भेटवस्तू नको मुळी पण भेट तुमची हवी भेटता तुम्हा सर्वांना फुटते मनी नवी पालवी खुशाल होऊ द्याव्या सुखदु:खाच्या देवघेवी उजळावी स्नेहज्योत मनी अंध:कारा जी पळवी चर्चा हास्यविनोदाला अन् उधाण मग यावे चिंता विवंचनांचे जाळे हवेत विरून जावे खसखस कुठे पिकावी खुसखुशीत अनरशापरी हास्याची उडो कारंजी अन् कुठे भुईनळ्यापरी मधेच सोडावी कुणीतरी पानचट पीजेची फुसकुली कुणी करावा बाॅम्बस्फोट हास्याने बसावी कानठळी नको फराळ नको फटाके मित्रमंडळी जमावी घरा तीच आमुची असे दिवाळी वाटे तोच आम्हा दसरा ०९-११-२०१८

छळलं तुला ज्यानं तू त्यालाच हानलं तुझ्या ग बोलण्याला सगळ्यांनी मानलं शेजारपाजारचा प्रत्येक पोपट लागलाय घाबरायला आता लागलाय घाबरायला रोज नवीन एक मैना लागलीय metoo metoo बोलायला काय सांगू तुला या पोपटाची गोष्ट गोष्ट इतकी कळलीय स्पष्ट पाहून मोका मैनेचा झोका पाहून मोका मैनेचा झोका लाळ लागतीय गळायला लाळ लागतीय गळायला रोज नवीन एक मैना लागलीय metoo metoo बोलायला जोवर होती मैनेला जोडी तोवर पोपट दुरूनी ताडी एकांत पाहून, संधी साधून एकांत पाहून, संधी साधून शिकार करायला बघतो शिकार करायला रोज नवीन एक मैना लागलीय metoo metoo बोलायला पोपट जसा घालतो गळ घाबरते मैना होई घालमेल संधी ती पाहून जाते ती धाऊन संधी ती पाहून जाते धाऊन खोलून पिंजरा पोपटाचा खोलून पिंजरा पोपटाचा रोज नवीन एक मैना लागलीय metoo metoo बोलायला पोपट होता लयलय गुनी आदर होता सगळ्यांच्या मनी आरोप होता मैनेचा आज आरोप होता मैनेचा आज लागलाय झोंबायला आता लागलाय झोंबायला रोज नवीन एक मैना लागलीय metoo metoo बोलायला १८-१०-२०१८

वाहतो जन्म घेता मनुष्य पाप पुण्याच्या पखाली कुणा पायी काटेकुटे कुणा गालिचे मखमाली अपघात म्हणावे याला की प्रारब्ध जे कपाळी का गतजन्मीच्या कर्मांची या म्हणावी मांदियाळी निर्ममतेने खुडतो पोटची जो निष्पाप अर्भक कळी पाप्यास का अशा या दीर्घायुष्य असावे भाळी दुराचारी करतो मजा अन् सदाचारी का घाम गाळी न्यायाधीश कोण जो चढवे चोर सोडून संन्याश्या सुळी का त्याची न्यायव्यवस्था डोळस असूनही आंधळी का पसरावा समज जनी अन् बळी तो कान पिळी ऐषारामी जीवन जगतो जो करतो सदा कृत्ये काळी अठरा विश्वे दारिद्र्यामधे पिचते जनता साधीभोळी आहे मनुष्य स्वतंत्र, का केवळ एक कठपुतळी सूत्रधाराच्या मर्जीचा तर नव्हे ना हकनाक तो बळी संगोपन करतो कोणाचे अन् कोणा तुडवितो पायदळी नसेल पर्वा जर रोपाची बीजारोपण का करतो माळी का करावी पूजा अर्चना का उचलावी त्याची तळी का व्हावे नतमस्तक आणि का जावे त्याच्या राऊळी १५-१०-२०१८

This is a carefully thought action not taken in despair No one to blame but destiny that is not always fair Unable to break free from the societal norm Against my wishes but I have to conform If wishes were horses beggars would readily ride Wishes are not horses and begging hurts my pride My outwardly success to you it may not reveal But believe me it has been a ride pretty uphill I know I am not alone, I am part of a big herd Out of love or respect struggling to have the last word In this life I am no master of my free will Wishes of so many I am obliged to fulfill They have sacrificed so much for my educational bill I have no option but to excel in acquiring earning skill I am torn between responsibilities and carpe diem To me it seems to be a far  utopian theme My waking life has become a woeful nightmare But sleep is filled with dreams of all that I wish and care Finally mustered the courage to end this nightmare Sleeping forever to the dreamland of...

हिवाळा उन्हाळा अन् नेमेचि येतो पावसाळा त्याच त्या दिनक्रमाचा येतो कधीतरी कंटाळा धाडला जातो संदेश उदास अशा संध्याकाळी वाफाळत्या चहाभोवती जमा होते मित्रमंडळी चौफेर विषयांवर मग रंगत जातात गप्पा गतप्रवासातील आठवणींचा गाठला जातो टप्पा कडू गोड आठवणींचा होतो पुन्हा उजाळा कुठच्या कुठे पळतो मरगळ अन् कंटाळा नवीन मोहिमेचे हिरीरीने मांडले जातात प्रस्ताव स्वप्नरंजनात बुडते मन चहात बुडता लोणीपाव उत्साहाला सर्वांच्याच येते नव्याने उधाण बऱ्याच चर्चेअंती निश्चित होते वेळ अन् ठिकाण केला जातो सर्वांना सामील होण्याचा आग्रह हो ना करता करता ठरतो जुना नवा मित्रसमूह दर आठवड्याला सिंहगड चढण्याचा होतो ठराव सुरू होतो उत्साहाने ठराविक लोकांचा सराव हळूहळू मोहिमेचा दिवस येत जातो जसा जवळ उरलेल्या खरेदीसाठी उडते एकच धावपळ होते तयारी जय्यत अखेर उगवते ती पहाट पाहिली कित्येक दिवस आतुरतेने जिची वाट सुरूवातीचा रस्ता असतो बहुधा सरळ सपाट उत्साहाने ओसंडत असते सगळ्यांच्या मनाचे कपाट कधी न कळे घेते मोहिम अवघड असे मग वळण संपत नाही चढली कितीही छातीवरची उभी चढण निर्धारा...

चौफेर वाळवंट वैराण उष्म्याने जीव हैराण इतक्यात येते कुठूनशी शीतल वाऱ्याची झुळूक मिळतो सुखाचा एक क्षण अन् येते तुझी आठवण हिमालयीन बोचरी थंडी अंगात भरलीय हुडहुडी इतक्यात मिळते टपरीतल्या वाफाळत्या चहाची फुळूक मिळतो सुखाचा एक क्षण अन् येते तुझी आठवण भर समुद्रात भरकटलेलं तारू उसळत्या लाटा जसा बेभान वारू इतक्यात येतो दृष्टीक्षेपात ओळखीचा पल्ल्यातला किनारा मिळतो सुखाचा एक क्षण अन् येते तुझी आठवण मरूभूमीसम मुश्किल डगर कोसळती दु:खाचे डोंगर कठीण तरणे हा भवसागर मन खचलेले शरीर जर्जर अशात येते तुझी आठवण तेवढाच सुखाचा एक क्षण ०८-०९-२०१८

नुकताच न्यूड चित्रपट पाहिला. चित्रपटातील प्रमुख अभिनेत्रींचा अप्रतिम अभिनय आणि चित्रपटाची वास्तवदर्शी हाताळणी याकरता हा चित्रपट सर्वांनी आवर्जून बघावा. पण हे सांगण्याकरता मी हे लिहित नसून या चित्रपटात जे प्रसंग दाखवले आहेत व (माझ्या मते) एकूण जो सूर आहे (उदात्त कलेची व कलाकारांची संकुचित व बुभुक्षित समाज कशी गळचेपी करत आहे) त्यामुळे जे प्रश्न व विचार मनात आले ते तुमच्यासमोर मांडून तुमची प्रतिक्रिया वा मत जाणण्याच्या उद्देशाने लिहित आहे. न्यूड चित्र (Portrait) काढणे हे कोणत्याही कलाविद्यालयाच्या अभ्यासक्रमात असणे आवश्यक आहे असे जर कोणाचे मत असेल (जे. जे. मधे आहे पण बाकी ठिकाणच्या कलाविद्यालयात नाही असे चित्रपटातूनच समजले) तर त्याचे काय कारण आणि त्याने काय साध्य होते ते जाणून घेण्यास मी उत्सुक आहे. माझे असे स्पष्ट मत आहे की याची काहीही आवश्यकता नाही. शरीराचा कोणताही भाग जर हुबेहुब चित्रात उतरवणे सर्वात कठीण आणि कलाकाराचे कसब पणास लावत असेल तर तो चेहेरा आहे. अनावृत्त शरीराचेच चित्र काढल्यामुळे असे कोणते नवीन वा वेगळे कौशल्य चित्रकार शिकतो? त्याहीपेक्षा जास्त कठीण वेषभूषेतील वा पोषाखाती...

कधी जाणूनबुजून कधी अनावधानाने घाव घातले किती तीक्ष्ण वाक्बाणाने नरो वा कुंजरो वा ची पुस्ती जोडली त्याने जरी खेळ शब्दांचाच खेळला धर्मही कुरूक्षेत्रावरी धारातीर्थी कुणी कुणी शरपंजरी वाहती बाकी उरी जखमा अश्वत्थाम्यापरी दुर्लक्षूनी फिरती कुणी कुणी घालती फुंकरी वाहतो जखमा किती प्रत्येक आपुल्या अंतरी अनाघ्रात राहिले ना कुणाचे मन जखमा वेदनेचे रणांगण काही नव्या काही पुरातन खपल्या कुठे कुठे जुने व्रण बोलतो मी आता कमी होऊ नका त्याने दु:खी भीती डिवचतील शब्द माझे निद्रिस्त किती ज्वालामुखी ०५-०५-२०१८

सुरेत कोणी कोणी सुरात बुडतो आकंठ कोणी कशात भिनते नशा नसानसात दाटतो कंठ आवंढा घशात मैफिलीत रंगते हे सुरसपान आनंदलहरीत हरपते देहभान साधक दोन्ही मार्गिका वेगळी साध्य अंतिम ब्रम्हानंदी टाळी २४-०२-२०१८

हृदय तुझे करण्या हस्तगत फिरतात चोरासारखे भुरट्या आकर्षणाने तुझ्याभोवती दुष्टग्रह घालती अहोरात्र घिरट्या पिलावळही असते बरोबर असतात अदृष्यसे राहूकेतू अधूनमधून उगवतात अचानक बाहेरगावचे उफराटे धुमकेतू तुला मात्र आहे ठाऊक कशी करायची स्वसुरक्षा ठेवतेस अंतर कायम, त्यांना ओलांडू देत नाहीस कक्षा चंद्राशी तुझी करून तुलना लिहित आहेत तरीही कविता चुकताहेत ते सारे कवि तू तर स्वयंप्रकाशित सविता २९/१२/२०१७

नसेल जर प्रेमासाठी तुमच्याकडे उपमा बाळगू नका बिल्कुल तुम्ही त्याची तमा उरकून टाका तुम्ही तुमचे लवकर लग्न प्रेमासाठी हृदय तुमचे नका ठेवू तुम्ही भग्न लग्नामधे पडतील डोक्यावर ज्या अक्षता उरकले लग्न की गोळा करा तुम्ही स्वत: उखळीत घालून त्या भरपूर वेळ कांडा शिजवा त्यांना व्यवस्थित पोहे तयार समोर मांडा लग्नानंतरच्या प्रेमात मग दोघे खुशाल रमा लक्ष्मीनारायणाचा जोडा मिळेल तुमच्या प्रेमास उपमा ३०-१२-२०१७