दु:ख आणि नियती

केले कितीही खंबीर मना
हुंदका तरीही गळी दाटतो
फुटला जरी आवाज त्याचा
कोलाहल जगाचे त्या काटतो

अश्रू आले डोळ्यात कधी
पाऊस अवकाळी गाठतो
धार डोळ्यातली माझिया
धारेत आपुल्या मिसळतो

हासलो जरी खुदकन् कधी
नशिबास जेव्हा मी कोसतो
घडतो विनोद, वाटते जगाला
मीही विनोदास त्या हासतो

देणार नाही साथ कोणी
वाटते का तिजला ही भिती
लपवते का दु:खास माझ्या
अन् साथ देते ही नियती?


२९-०५-२०१७

Comments

Popular posts from this blog

Uzbekistan Kazakhstan Trip

Gujarat Road Trip

Root Cause Analysis