आशेची पहाट

हुंदका नसे कुणाचा
माझाच दाटला कंठ
सागरात मी दु:खाच्या
बुडलो आहे आकंठ

पडतील रम्य स्वप्ने
पाहतो रात्रीची वाट
स्वप्नातल्या कळ्यांचा
परि फुलण्याआधीच अंत

दु:खात रेखले माझे
सटवाईने जरी ललाट
विसरावी सुखाने का
स्वप्नातली वहिवाट

फुलतील त्या कळ्या अन्
पसरेल घमघमाट
उगवेल का कधी ती
आशेची सुगंधी पहाट

११/०१/२०१७⁠⁠⁠⁠

Comments

Popular posts from this blog

Uzbekistan Kazakhstan Trip

Gujarat Road Trip

Root Cause Analysis