नवी क्षितिजं!

काय करावं आयुष्याचं उलगडत नाही कोडं पन्नाशीत सुध्दा कळतं चुकलंय गणित थोडं आवडत नसली तरी जुंपतो नोकरीच्या घाण्याला कोणतंही कारण पडतं पुरं बहाण्याला पुढे केली जाते चिंता कसं होईल उदरभरण कसं परवडावं आणि मुलांचं उच्च शिक्षण पैसा असला कितीही जमवलेला गाठी वाटत नाही पुरेसा आपल्याच हव्यासापोटी आवडनिवड छंद वगैरे सारले जातात बाजूला झापड लावून धावतो पैशामागे ठेवून गहाण बुध्दीला कातडी जरी झाली जाड खाऊन चाबकाचा मारा खचत जाते तब्येत सोसून मनाचा कोंडमारा थांबून क्षणभर कधीतरी घ्यावा थोडासा आढावा मार्ग पुढील आयुष्याचा पुन्हा एकदा आखावा सगळेच धावतात म्हणून आपण धावणे सोडूया जमेल जेवढे लवकर तेव्हढे स्वच्छंद जगूया ११/०७/२०१६

बसवले माणसाच्या मानगुटीवर ज्यांनी देवाधर्माचे भूत सैतानच असले पाहिजेत ते नाही कुणी शांतीदूत कपोलकल्पित स्वर्गाचे दाखवून अमिष मोठे नरकाची घातली भिती रंगवून चित्र भयाण खोटे दु:खाने पीडित जनतेला वाटले हे प्रेषित तारणहार त्यांच्या मूढ शिकवणीचा केला आंधळेपणाने स्वीकार हिरीरीने त्यांनी केला आपल्या धर्माचा प्रचार साम दाम दंड भेद नीतीने जगभर केला त्याचा प्रसार भोगतोय सगळेच आता धर्मांधतेची विषारी फळे तरीही येतात मानवतावाद्यांना या अतिरेक्यांचे कळवळे तोडली पाहिजेत सर्व सार्वजनिक धार्मिक स्थळे धर्माच्या ठेकेदारांना टाकून गजाआड, लावले पाहिजे टाळे पुरे झाले लाड धर्माचे नकोत धर्मा कोणी वाली धर्माचे राज्य अवतरेल देऊन धर्मालाच तिलांजली १५/०७/२०१६