नवी क्षितिजं!

कानातुनी मनाचा संगीत जे ठाव घेते संचित त्या सुरांचे माझ्या मनात वसते माजते मनात जेव्हा विचारांचे दाट रान सोडतो सुटे सुरांना घेतो स्वछंद तान चिंता अडचणींचे उरते मला न भान घालती तनामनाला सूर हे सचैल स्नान आनंदासही सदैव लागते तयांची साथ मित्रांसवे सप्तसूर करती तया द्विगुणित साथ या सुरांची राहो सदैव मजला वय होता म्हणे होतो स्मृतीभ्रंश माणसाला सुरसागरी मी आकंठ अन् तृप्त असावे कान बेसावध अशा क्षणी मृत्यूने घालावे कंठस्नान १५/०७/२०१७